Gecondoleerd met overlijden van jullie lieve broer. Op Symfonie fijne gesprekken met Stef gehad, van diepgang over zingeving, natuur en luchtige gesprekken. Het leggen van puzzels en uitwisselen hiervan. Samen naar het dierenasiel geweest om poes Pien op te halen; het was een beetje spannend in het begin, maar uiteindelijk waren Stef en Pien dikke maatjes geworden. ik wens de familie en vrienden veel kracht en sterkte toe met dit grote verlies.

Lieve Gijs, Huib en familie, Stef en ik kennen elkaar vanaf onze eerste dag in Wageningen. We zaten bij elkaar in het introductiegroepje. Een beetje een braaf groepje, dus als Brabanders vonden wij elkaar al snel en sloten in de avonden aan bij het groepje van Gijs. Ik vond nog foto's van een zeilvakantie die we in de zomer na ons eerste jaar maakten met een groep vrienden. Stef was toen vaak de grappenmaker in de groep. Later, toen we allebei op stage waren, schreven we elkaar lange brieven (met 10 tot 12 weken tussentijd zoals dat ging) over onze belevenissen en vooral over onze visie op de ongelijkheid in de wereld. Op dit thema bleven we elkaar vinden. Ook hielden we beiden van moderne dans en gingen we samen naar voorstellingen van Introdans. Ook nadat je ziek werd bleven we elkaar zien en schrijven. Ik schreef je vaak een kaart als ik naar een museum was geweest, en jij schreef me altijd een kaart op mijn verjaardag. We zagen elkaar in Oss, Den Bosch en Utrecht. Onze gesprekken waren een mix van serieus, persoonlijk en humor. Altijd was je geïnteresseerd in mijn leven, altijd hield je de blik naar buiten gericht. Ik heb daar diepe bewondering voor. Je bleef jezelf uitdagen en nieuwe dingen ondernemen. Ook na je beroertes krabbelde je weer op. Zo knap. Ik ben blij dat ik je een paar weken geleden nog heb gezien. Het ging goed met je en we hebben weer veel gelachen. Ik ga Stef enorm missen! Ik wens jullie veel sterkte met het verlies van jullie lieve Stef.

Beste familie Mol, en iedereen die daar bij hoort. Ik wens jullie ontzettend veel sterkte met het zo plotseling overlijden van jullie Stef. Wat zullen jullie enorm geschrokken zijn, en wat zullen jullie een berg verdriet te verwerken hebben. Het is raar, om te horen dat een jeugdvriend er 'gewoon' niet meer is. Tijdens de laatste jaren van de middelbare school (Titus Brandsmacollege, Oss) trokken we veel met elkaar op. Stef en Gijs, en een aantal mensen van school, al dan niet gerelateerd aan Rapidity, onze hockeyclub. We zagen elkaar bij een van ons thuis, gingen wel eens stappen in Oss, dat soort dingen. Het was een heel fijne tijd, met gekkigheid én ook een goed gesprek. Stef was daar zéker een gangmaker bij. In 1982 zijn we op fietsvakantie naar de Ardennen gegaan: Stef, Gijs, Ton en ik. Het was heel gezellig. En zoals het zo vaak gaat: Na de middelbare school raak je elkaar uit het oog, ga je je eigen weg. Heel af en toe hoorde ik nog wel wat over Stef. Stef, jongen, ik denk met veel positieve gevoelens aan jou terug. Ik vond je een bijzondere, leuke vent, met een prettig gevoel voor humor. (P.S.: Ik kan helaas slechts 1 foto bijvoegen, maar heb er nog meer)

Beste Gijs en familie, Gecondoleerd met het overlijden van Stef, een ongelofelijk groot verlies en zo onverwacht. Ik heb heel veel fijne herinneringen aan Stef, zijn warmte, hartelijkheid, attentheid en vooral zijn waanzinnige gevoel voor humor, het was altijd fijn elkaar te zien. We hebben elkaar ontmoet in Unitas in Wageningen tijdens een toneelcursus, alweer meer dan 40 jaar geleden (waar blijft de tijd…) Van een voorstelling is het dat jaar niet gekomen, wel het begin van een levenslange vriendschap. Stef heeft voor altijd een speciaal plekje in mijn hart, ik had nog zo graag langer van zijn nabijheid willen genieten. De foto hieronder is genomen op een feest in september 1994 en dat plezier dat we samen hadden is altijd zo gebleven. Ik ben blij en trots dat ik Stef als vriend heb mogen kennen. Ik wens jullie heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies. Hartelijke groeten, Petra Wijen en ook van mijn gezin, die Stef ook heeft gekend, Peter van der Laar en onze kinderen Bram, Jerom en Michelle

Lieve familie Mol ik betoon mijn medeleven hier nu voor jullie Stef en Jan. Twee in één week is niet fair. Ik ken Stef sinds 2008. Al voordat we samen op Symfonie gingen wonen. We hadden veel gemeenschappelijk. Zelfde generatie, beiden homo en dienstweigeraar. Beiden in de bloei van ons leven psychotisch geworden. We hebben samen in de 13 jaar dat we buurmannen waren zoveel lol gehad. Valse nichtengrapjes, maar ook veel steun aan elkaar omdat we daar, samen met Harry, gelukkig niet "the only gay in the village" waren. Tot zijn eerste beroerte. Wat heeft toen hij gestruggeled om er weer bovenop te komen. Wat een moed, kracht en levenslust. Diep respect! 🙏 Sinds ik 4 jaar geleden weg ben gegaan van symfonie, omdat ik ze daar veel te hospitaliserend bezig vond, werd het contact met Stef minder. We zouden hier nog steeds een spelletje Skibo spelen. Maar het is er nooit meer van gekomen. Hij hield de boot af. Ging liever naar zijn stulpje op Texel? Stef ik zal je desondanks missen. Je mededogen voor iedereen om je heen, je zachtheid, je attentheid, elk jaar met mijn verjaardag een fruitsalade. Je liefde voor bloemen, planten, voor al wat leeft en bloeit. Jezelf daarbij te vaak vergetend. Ik zit ziek thuis, buikloop. Zo fijn om via de livestream zijn uitvaart te kunnen mee maken. En te kunnen janken als de tranen kwamen. Dank jullie wel. Het was een mooi liefdevol en waardig afscheid. Zo jammer dat hij dit zelf nu niet meer heeft kunnen ervaren. Ik wens jullie heel veel sterkte, kracht, licht en liefde toe om dit verlies van Stef en Jan te kunnen dragen. Frank Cools Memlincplein 2 5213 BX 's-Hertogenbosch 06-28689730 Email frankxs@live.nl

Lieve broers en zussen van Stef Via deze weg wil ik mijn medeleven delen met jullie. Een Prachtige man jullie Stef lief en betrokken een Echte vriend voor ons Harry. Als ik bij Harry was maakten Stef en ik altijd gezellig een praatje en ook bij de jaarlijkse bbq was Stef er gezellig bij. Een hele 🐝 zondere en lieve buurman en vriend, hij zal door velen gemist gaan worden en wij gaan met onze Harry veel mooie Herinneringen ophalen/ herbeleven. In gedachten zijn we bij jullie enorme verlies en verdriet van jullie twee broers. Nu zijn ze samen🫶🏼🫶🏼 Liefs Jacintha

Lieve Arthur, Nicoline, Gijs, Angeliek, Intens verdrietig dat we Stef nu al moeten missen en gelijktijdig oneindig gelukkig dat we Stef hebben mogen kennen. Na de mooie woorden bij het afscheid valt Stef niet verder de hemel in te prijzen. Mooie herinneringen willen we graag met jullie delen. Stef woonde nog niet zolang in Den Bosch toen we een fietstochtje gingen maken. Al snel waren we de weg kwijt, maar gelukkig had Stef een kaart bij zich. Nadat hij weer wist hoe het verder ging, bleek het opvouwen van de kaart, ja het was ruim voor de smartphone, nog niet zo makkelijk doordat een stevige wind hem het nogal parten speelde. Stef zag maar één oplossing: niet vouwen, maar een prop maken van de kaart. Tijdens dezelfde fietstocht had Stef een picknick gepland. Het was warm en we streken neer in een bos met een zonnetje op onze kruinen. Kleedje, kopjes, drankje en toen de verrassing, het hoofdgerecht: aardbeien met slagroom. Het geheel kon het beste worden samengevat met het woord kliederboel. We hebben er met z’n drieën erg om gelachten. Een andere keer had Stef bedacht dat het leuk zou zijn om met z’n drieën naar het Jheronimus Bosch Art Center te gaan. Daarbij was hij even vergeten dat dat niet mogelijk was omdat wij altijd ons hondje meenamen. Maar dat was geen probleem. Wij naar binnen en Stef aan de wandel met Kali. Toen we na een uur weer buiten stonden zagen we in de verte een man op een bankje zitten met een hondje op schoot. Alsof ze het al jaren zo deden. Jaren later en na een flinke gezondheidsdip durfde Stef het aan om naar Groningen af te reizen. Vol verwachting wachtten we hem op op het perron. Wie ook uit de trein stapte, Stef zagen we niet. Had hij het toch niet aangedurfd? Totdat bleek dat de enorme struik die ons tegemoet kwam een bos bloemen bleek te zijn waaraan Stef vastzat. De enorme bos bloemen bleek het begin van een traditie. Geen bezoek aan ons zonder een prachtige, volle bos bloemen. En dan ons onverwachte afscheid waarvan we toen gelukkig nog geen weet hadden. Een week voor Stef’s overlijden hadden we een lunchafspraak. Vooraf had hij zoals vaker ‘gedreigd’ met een Bossche Bol. Na een subtiele hint, een halve is genoeg, bleek de gezondheidsgoeroe in hem al te hebben ingegrepen en werd ons een bak fruit voorgeschoteld. De lunch kwam daarna pas. Nadat Stef zei dat hij eigenlijk niet meer zoveel trek had, bestelde hij in één adem door iets kleins, not, een uitsmijter. De Bourgondiër in hem had gewonnen. Het ga jullie en allen die jullie liefhebben goed! Eddy & Marjolijn AKA ‘de Groningers’

Een tijd lang trok ik via Angeliek op met Stef en Gijs. Een slagje ouder en daarom ook eerder eindexamen en op kamers in Wageningen. Ik proefde van die wereld via hun en vermaakte me er erg goed met goede gesprekken en met makkelijke lol. Die zomer ging ik op vakantie met Angeliek, we bereidden ons voor op 2 meiden alleen. Krijg je ongewenste aandacht van mannen dan kun je maar beter zeggen dat je een partner thuis hebt zitten. Angeliek had die, ik niet. Maar Stef wist de oplossing, hij zou mijn man zijn. Ik kreeg z’n foto mee in een schattig klein lijstje, heel overtuigend. Ik kon veilig op vakantie. En we hebben voor en na die vakantie veel plezier gehad als getrouwd stel. Lieve Angeliek, Gijs en familie Stef was een geweldige vent en jullie zijn een geweldige familie. Veel sterkte samen. Lieve groet Colet