We leerden Ron kennen via Lenie. Ron was een gentleman, altijd positief en opgewekt. Hij was altijd in voor spelletjes, een sportieve speler. Intelligent, leergierig, een gezellige mens, Genieten van gezelschap en een Duvelke. Trots op zijn zonen en zus. Nog zoveel plannen..... Veel sterkte en warme groeten van Peter en Thea.

Onvoorstelbaar dat Ron er niet meer is. Namens het OJC voetbalteam De Derde Helft een bericht van herinnering in woorden en met onze teamfoto: Ron was jarenlang onze dravende, nooit verzakende, linkerwingback. Een paar jaar geleden nam hij afscheid omdat spelen te zwaar werd voor zijn knieën. In ons zwart-witte shirt, rugnummer 2 was van Ron. Onze linksback, vast uitgerust met bril, knielap en de tijd om zijn pols. Na precies 25 minuten in de eerste helft, riep hij steevast en vastberaden: “Mannen, draaien!” Nu staat zijn tijd voor altijd stil. Ron was aanwezig zonder op de voorgrond te treden, bescheiden, maar hij was er wel, met zijn humor en zangtalent in de kleedkamer. Dag lieve Ron. We wensen zijn familie, vrienden en iedereen dicht bij hem heel veel sterkte. Liefs van Frank, Paul, Leon, KoenC, KoenvanS, Erik, Olaf, Harm, Roger, Hans, Patrick en Mark

Wij ( deelnemers aan de cursus Spaans voor beginners) kenden Ron sinds september toen hij ook aan de cursus begon. Een enthousiaste, gezellige, humorvolle en vooral leergierige man met wie het prettig toeven was. Heel enthousiast was hij pas naar Madrid naar zijn zoon geweest om daar het geleerde in praktijk te brengen. We hadden gehoord van zijn gezondheidsproblemen, maar na 2 weken rust zou hij maandag weer starten. Niet dus. We wensen zijn zijn zonen en verdere familie veel sterkte bij dit grote verlies op zo jonge leeftijd.

We waren geschokt en verdrietig toen we hoorden van het overlijden van Ron. We hebben hem leren kennen als een vriendelijke en gastvrije man met veel humor. We herinneren ons nog goed het bezoek aan zijn nieuwe woning. Hij was zo trots op zijn huis en hij genoot zichtbaar van het laten zien van zijn woning. We zullen Ron missen als een gastvrije markante man met zijn eigen humor. We wensen zijn familie en vrienden veel sterkte in deze moeilijke tijd.

gecondoleerd allen en vooral de familie van ron. vandaag kreeg ik te horen dat je er niet meer bent, en dat viel niet echt lekker ik had graag nog jaren van je willen genieten als mijn boekhouder. ik kan weinig moois over je prive leven vertellen maar wel over je werk, en ook dat deed je met veel plezier en heel serieus je was daar een man waar ik tegenop kijk. alles weten van cijfers en bonnen ik raak erin verdwaald en jij gelukkig nooit. ik wil je danken en gedag zeggen want beste ron dit is vast het laatste wat ik ooit naar je schrijf. ik hoop dat het je goed mogen gaan daarboven, en dat je een mooie uitkijkpost kan vinden daar om naar iedereen beneden te kunnen kijken. sterkte gewenst aan iedereen die om hem heen staat.

Zaterdagochtend kreeg ik een app met het bericht dat Ron plotseling was overleden, dit kwam wel even binnen. Ik leerde Ron kennen bij administratiekantoor van Iersel waar hij werkte. Bij de regelmatige bezoeken aan dit kantoor hadden wij bij binnenkomst altijd een prettig en vrolijk gesprek. Ron was ontzettend scherp, zat boordevol met humor, dus was het altijd uitbundig lachen tijdens deze gesprekken. Deze simpele maar voor mij toch waardevolle dingen zal ik de komende tijd zeer zeker gaan missen. Ik wens dan ook zijn naasten de komende tijd heel veel sterkte met dit onverwachte verlies.

Lieve familie van Ron, Gecondoleerd met het overlijden van Ron. We kennen Ron al meer dan 20 jaar als ‘onze administrateur’. Het was altijd gezellig om bij hem langs te gaan om onze financiën te bespreken. Hij had naast de zakelijke en professionele kant ook altijd tijd voor een persoonlijk praatje en inderdaad een bijzondere humor die wij zeer waardeerden. Het voelt dan ook alsof we een vriend hebben verloren. We gaan hem missen en hij zal altijd in onze gedachten blijven. Wij wensen jullie heel veel sterkte met dit verlies.

Lieve familie van Ron, met ongeloof en verbijstering heb ik in het Brabants Dagblad kennis genomen van het plotselinge overlijden van Ron Entken. Zolang ik een eigen bedrijf had, van 2005 tot en met 2022, heeft Ron namens administratiekantoor van Iersel altijd mijn jaarrekeningen opgesteld en alle overige noodzakelijke werkzaamheden uitgevoerd. Dat deed hij snel, betrouwbaar, nauwkeurig en ook nog op een plezierige manier. Mijn zakelijke contacten met hem waren uiteraard totaal verschillend van de wijze waarop hij in zijn gezin en familie functioneerde maar de eigenschappen die hem in de overlijdensadvertentie worden toegeschreven zijn toch heel herkenbaar voor mij. Hij had het met mij al eens gesproken over de tijd naar zijn pensionering maar dat is hem helaas niet meer gegeven. Veel sterkte bij het verwerken van dit zo onverwacht snelle verlies.

Ik leerde Ron kennen bij mijn toenmalige werkgever. Toen ik voor mezelf ging beginnen klopte ik aan bij administratie kantoor van Iersel , Ron werd “mijn” boekhouder. Dat was prettig hij had veel geduld luisterde altijd en heeft met erg fijn geholpen bij het opstarten en het boekhoudkundig begeleiden van mijn bedrijf . Ik ben ook erg geschrokken van zijn plotselinge overlijden. Ik zal zijn telefoontje met “ hallo hier Ron van de boekhouding je tas is klaar kunnen we een afspraak maken “ dan ook erg gaan missen . Ik wil jullie dan ook veel sterke toewensen met dit grote verlies.

Lieve Ron, Ik heb je slechts een aantal jaren gekend, toch heb ik het gevoel dat we elkaar in deze periode goed hebben leren kennen. We deelden hele vrolijke en fijne, maar ook intense en verdrietige momenten. Ik herinner me jou als iemand die midden het leven stond; altijd vrolijk, ondernemend, bijna altijd zin om leuke dingen te doen, samen gek doen, maar vooral heel lief! Zeker voor Rens, Lenie en de Linda's. Bij binnenkomst ontvingen wij altijd een hele dikke knuffel, zo hard dat dit weleens pijn deed (hihi). Ook was je altijd netjes gekleed; coltrui of bloesje, spijkerbroek, nette schoenen, baret en een leren jasje. Het maakte dan niet uit of je klusjes ging doen of tuinieren, ook dan zag je er pico bello uit. Je vertelde liefdevol over mensen die ontzettend veel voor je betekenen. Ik zal er vast een aantal vergeten, maar Rens en Tyler kwamen vaak ter sprake. Ook de jaarlijkse vakantie met Rens. Je vertelde altijd over Hans en Astrid en je ging vaak bij hen in de tuin zitten. Daarnaast had je een hele close band met een vriend die je kende uit de militaire tijd, regelmatig spraken jullie af en hij kwam dan naar jou of jij ging naar België toe. Je vertelde dan altijd over veel gezelligheid, fijn samenzijn en wat eten. Hetgeen ik zeker niet zal vergeten en waar ik keer op keer ontzettend om kan lachen is de ''mannenavond''. Keer op keer hebben we gevraagd wie er dan op die avond uitgenodigd zou zijn, maar dit was het bekende avondje voor jezelf. Wat hebben we hier samen om kunnen lachen. Daarnaast kookte je graag en hier was je ook goed in. Vaak zag ik, met een theedoek over je schouder (en hoorde ik je luid) rommelen in de keuken. Je was altijd heel zorgzaam. Je hield dan ook van een tripels-biertje en lekkere hapjes. Ook haalde je met regelmaat Indonesisch eten bij een dame thuis, hier mochten we ook een keer van meeproeven. Kleurrijke servetjes op de eettafel waren vaste prik. Je werk deed je met veel passie, soms waren we verbaasd dat er nooit een dag voorbij ging dat jij niet met plezier naar je werk ging. Altijd kon je hier enthousiast over vertellen. Ook hield je van theaterbezoekjes en wandelen. Als we ergens naartoe gingen met de auto gaf je altijd flink gas. Lin en ik werden via de app of telefoon altijd op de hoogte gehouden van alle leuke en gekke dingen die Lenie en jij gingen doen, daar konden we enorm van genieten. We hebben vele weekenden samen doorgebracht met z'n viertjes; Lenie, jij, Lin en ik. Momenten om te koesteren en hoe langer ik erover nadenk, hoe meer kleine dingen me over jou als persoon te binnen schieten. Zo hadden we regelmatig spelavonden of beter gezegd weekenden, want we konden nooit stoppen. Tokken, Rikken en Rack-O. Je was er zo goed in en probeerde ons steeds meer van deze ingewikkelde inzichtspellen bij te brengen en bleef daar erg geduldig onder. Tijdens deze dagen en avonden stond altijd de muziek aan. 60's en 70's muziek herinnert me aan deze momenten en ook aan jou. Je zong hardop mee, trok een komisch gezicht en vaak kwam er ook nog een dansje om de hoek. Ook kende je letterlijk iedere songtekst, band of artiest. Daarom zaten we ook graag bij jou in het team met een Pubquiz. Ook was je ontzettend goed in dammen. En Linda leerde je schaken, dat was altijd leuk om te zien. Een Ron-uitspraak die ik nooit zal vergeten als je aan het nadenken was over een volgende zet bij een spelletje of geen antwoord wist op een vraag. ''Whitney Houston'' is ''IkweetnieHoustan''. Bedankt voor de fijne, unieke, kostbare en onvervangbare momenten samen in Rosmalen, Oss en jouw regelmatige weekendbezoeken in onze Villa Linda in Zuid-Limburg. We hebben elkaar ontzettend veel gebracht, konden altijd met z'n viertjes door een deur en er was ook ruimte voor elkaars ''nukken''. Jij hebt de Linda's altijd volledig geaccepteerd zoals ze samen waren, liet ons zijn en was liefdevol naar ons. Bedankt voor jouw goede zorgen voor Lenie en Linda, maar ook naar mij. Voor iedereen die Ron lief heeft, heel veel sterkte toegewenst! Lieve Ron, ik ga jou, je humor, aanwezigheid en onze unieke en fijne momenten samen ontzettend missen! Liefs, Lin

Het is ongelooflijk dat Ron er niet meer is. Vanaf het moment dat Ron bij van Iersel kwam werken deed hij onze boekhouding . Maandelijks kwam hij naar ons kantoor om het een en ander uit te werken. Na het beëindigen van het bedrijf brachten we de administratie elke 3 maanden naar hem toe. We zullen zijn mailtjes: “ tas klaar” gaan missen. We hopen dat jullie steun en kracht bij elkaar vinden de komende tijd.

Ron was meer dan 20 jaar ons "mannetje van de boekhouding". Iets waar we heel blij mee waren omdat hij het niet onnodig ingewikkeld maakte, meedacht, en humor had. Maar hij was ook iemand die ik nog kende van de middelbare school, waar hij al duidelijk maakte dat hij "enig in zijn soort" was. Ik vond een foto waarop hij als enige een bordje met zijn naam vasthoudt met een uitdrukking die hij nooit helemaal verloren is. Beetje spottend en eigenwijs. Achteraf dacht ik "handig, hadden we dat allemaal maar gedaan". We zullen Ron missen en wensen iedereen die hem lief had heel veel sterkte.