Lieve Nico, dank je wel voor je aandacht aan de natuur, de vele wandelingen die we konden maken, het speciale eten wat je bereidde. Het lijkt allemaal lang geleden, maar ik zal nooit vergeten hoe je me , toen ik lange tijd heel ziek was, voor het eerst weer in mijn eigen auto naar een heideveld reed. Weer buiten in de natuur, genieten in stilte. Dank voor je vriendschap en ik hoop dat Grietje en je kinderen en familie troost vinden in het vele wat je hebt gegeven. Liefs, Marije

Lieve Nico, wat een mooi, lief en integer mens is nu verloren gegaan! Zo zuiver, vol goede moed en zacht, zoals je met je (leef)omgeving omging. Gefundeerd op humor, op een manier, die alleen bij jou leek te passen. Marleen en ik missen je nu al jongen.... Lieve familie, ik wens jullie alle verbinding om dit verlies te dragen in zijn hoopvolle geest! Met verdriet, liefde en dankbaarheid.

Voor Grietje en de familie Taen gecondoleerd met het verlies van Nico, een mooi mens. Bijna 89 jaar geworden. Ik heb warme herinneringen aan onze gesprekken, maar ook aan de heerlijke maaltijden die hij graag bereidde. Veel sterkte bij dit gemis. Ik hoop maandag de link voor de livestream te zien, zodat ik afstand aanwezig kan zijn.

Nico het was altijd fijn om na de viering nog even te praten over jou passie voor vogels en natuur. En over wat er in het leven je bezig hield. Heb je ook mogen mee maken bij de cursus bij Henk goosens. Fijn om je gekend te hebben en de mooie herrinering achter laat. Hoop dat de mensen om je heen hier veel steun aan mogen hebben

Lieve Nico Heel regelmatig zocht ik je op. Ik was altijd heel welkom Bij een kopje thee praten we wat en dan ging ik weer. We hebben samen een keer de Leyeroute gefietst. Je had een bepaalde manier hoe we moesten fietsen als er een tegenligger aankwam. Ik begreep die niet goed omdat die voor mij niet geautomatiseerd was. De fiets ging achter in de auto en dan reden we naar de startplaats. Iets drinken op een terras als afsluiting hoorde er ook bij. Regelmatig reed ik met je mee op zondag naar de viering. Je had een stevige manier van rijden maar ik voelde me wel veilig bij je in de auto. Een grote klus hebben we samen geklaard. Voor de renovatie van je huis moest er heel wat opgeruimd worden. In het begin riep dat nogal wat weerstand op. We waren het lang niet altijd eens. Bv de plaats van de wasmachine, Of het blusapparaat (bijna antiek) moest blijven ja of nee. Maar je hield de regie. Als jij wilde dat de verwarmingsketel op DIE plek kwam te hangen(qua korte afstand naar de keuken) dan gebeurde dat. Bij de aannemer was je bekend. Veel zaken waren voor jou niet nodig m.n de isolatie van de muren want dat had je zelf al veel beter gedaan. Maar toen het eenmaal klaar was was je heel blij en tevreden. Er werd op een etentje bij de Afghaan getrakteerd. We waren met z'n drieën fier liep je arm in arm tussen de dames in En toen kwam die fijne stoel die ik voor je gevonden had. "Voor die prijs, kun je er geen buil aan vallen" zei Theo en die haalde hem op. Heel vaak zei je hoe blij je ermee was. Samen naar de Boulevard is toch gezelliger als alleen. Met je invalidekaart had je altijd een plekje dichtbij. Je genoot van het sfeertje en met een hapje en een drankje hadden we een gezellige avond. Ook de etentjes bij mij thuis waardeerde je enorm .Als er iets te eten of drinken geveild werd op de jaarlijkse dienstenveiling dan was jij een trouwe afnemer. Ook was je een trouwe klant aan de eettafel in Ordune. Ik ga je missen Nico

Via de huidige bewoonster van het huis van mijn moeder ontving ik de kaart van het overlijden van Nico. Nico heeft een tijdje bij mijn ouders gewoond op de boerderij aan de Kalksheuvel. Het was voor mijn ouders, voor ons en ik denk ook voor Nico een heerlijke, rustige en warme plek. Ik wens mede namens mijn broers jullie allen sterke toe met het verlies. Koester de mooie herinneringen.

Gedachten aan Nico Taen Oom Nico was onze jongste oom! Met zijn lieve tante Ria vormde hij de jongste stam aan de Taen-boom, met onze jongste neven Theo en Wouter en nichtje Judith, die ons bruidsmeisje was bij ons huwelijk. Oom Nico was een sportieve oom met een zeilboot en een motor, die ik in onderdelen zag op de zolder van hun Delftse grachtenpand. Als ingenieur werkte hij bij van Leer vatenfabriek. Hij vertelde mij eens over de techniek van het lakspuiten van de binnenzijde van die oliedrums. Toen wij ouder werden wilde hij geen oom meer genoemd worden, hij was ook voor ons gewoon Nico. In de periode dat ik de zorg organiseerde voor tante Pia, in haar laatste maanden, ontwikkelde ik met Nico een speciale band. De liefde voor zijn oudste zus ‘Piet’ was vertederend. Vaak was zijn aanwezigheid rustgevend voor haar, zij voelde zich veilig als hij er was. Hij was erbij toen zij overleed, met haar hand in de zijne.. In de periode daarna, bij de verdeling van haar omvangrijke erfenis, was Nico er altijd bij, als rustgevend baken. Hoe bijzonder is het, dat ik 3 weken geleden contact had met Judith over een kastje dat zij uit Pia’s erfenis had. Zij vertelde vorige week dat Nico in quarantaine moest omdat hij in contact was geweest met een besmet persoon. Later bleek hij zelf ook positief getest te zijn. Na dat bericht heb ik bijna dagelijks met Nico gebeld, Hij was opvallend opgewekt en klonk krachtig! Wij hadden leuke gesprekken, zo vertelde hij van zijn remedie tegen de familiaire hooikoorts: al 50 jaar start hij zijn dag met een koude douche! Het moet wel een bijzondere kracht (van tante Pia?) zijn geweest die ons in zijn laatste week zo bij elkaar bracht. Nico, je blijft in onze gedachten, vaarwel! Addy en Bart Pompe

Lieve Nico, zo kort voor je overlijden belde je me op, vanuit quarantaine vertelde je. Wat ben ik blij dat ik de kans nog heb gehad je te spreken. Onze vriendschap dateert uit 1988. Toen ontmoetten we elkaar op een spirituele cursus in Vught. We hebben heel wat wandelingen gemaakt in je geliefde Campina. Ook in de Kennemerduinen mocht ik soms even door je verrekijker heen kijken. Natuurlijk miste ik als leek dan net het bijzondere vogeltje dat je me wilde laten zien. Je was een zachtmoedige eigenheimer die altijd de regie behield. Vanuit je kampverleden ontwikkelde je het vermogen om op momenten waarop het aankomt tot overgave te komen aan het leven. Met de sporen uit die tijd ging je rustig en nuchter om, al bleek somberheid daar soms de erfenis van te zijn. Zo mocht ik je leren kennen op meer niveaus. Daar ben ik dankbaar voor. Ik ben blij dat je tot de quarantaine je eigen stuur in handen hield om zo naar je geliefde Grietje te kunnen rijden. Je plukte de bloem van de dag, leerde bij het ouder worden om de mogelijkheden die er nog wel zijn te benutten. Ik ben dankbaar dat je mijn leven hebt verrijkt en ik wens Grietje, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte toe om het verlies van jou te dragen. Christien Kloosterboer

Lieve Nico, Ondanks dat je een respectabele leeftijd had, kwam voor mij het bericht van je overlijden totaal onverwacht en werd ik diep geraakt. Voor mij was je zo leeftijdloos en het eeuwig leven lijkend te hebben..….. Had niet zolang geleden nog telefonisch contact, je klonk zo energiek en helder en ik was weer onder de indruk van je vitaliteit, wijsheid en warme betrokkenheid. Ook appten we regelmatig, want dat lag nu ook binnen de mogelijkheden. We kennen elkaar al meer dan 40 jaar en onze vriendschap hing niet af van de frequentie waarin we contact hadden. Het warme lijntje bleef gewoon, zo dierbaar!! En zo had je lijntjes met vele mensen. De bezoekjes aan elkaar leverden altijd diepgaande gesprekken op, waarbij ik me mocht voeden met je grote wijsheid en kennis van de natuur en met name vogels en je warme betrokkenheid. Uiteraard kreeg ik altijd een update over het wel en wee van je dierbare kinderen en kleinkinderen. En natuurlijk over je mooie verrijkende relatie met Grietje en hoe jullie samen konden genieten van elkaar en de natuur. We hebben samen ook veel gewandeld . o.a. in je geliefde prachtiger Kampina (hoewel dat de laatste jaren toch moeilijker werd omdat je slechter ter been werd), vogels gespot, samen gegeten, gezwommen, naar de sauna en nog veel meer!! De laatste tijd dus alleen contact per telefoon en Whatsapp, vertrouwend op betere tijden waarin we weer wat af konden spreken….niet meer dus. Ik mocht aanwezig zijn op je verjaardagen waarop je een kroonjaar vierde. Ik herinner me nog je indrukwekkende levensverhaal dat je per 10 jaar vertelde en telkens in het licht zette door een kaars te ontsteken, toen je 70 werd. Ondanks je heftige jeugd en gebeurtenissen verder in je leven, voelde je geen wrok, maar een wijze acceptatie die je juist maakte tot wie je was. Ook je 80- jarige feest met zoveel mooie mensen op Kasteel Doorwerth herinner ik me nog goed, zo feestelijk en origineel. Ik voelde me bevoorrecht dat ik daar bij mocht zijn. Je verhalen over vogelreizen, sober bivakerend in een tentje en voluit genietend. Ook je huisvesting op de Stenen Kamer was sober, maar een echt thuis, je had niet veel nodig, jouw rijkdom zat innerlijk!! Dag lieve Nico, dag prachtig mens, dank voor veel. Lieve dierbaren van Nico Wat zullen jullie geraakt en verdrietig zijn door zijn plotselinge overlijden. Van harte leef ik intens met jullie mee en wens jullie warmte en troost bij elkaar (voor zover dit nu fysiek mogelijk is) en dat de vele en mooie herinneringen aan een prachtig wijs mens in warmte mogen worden gedeeld en Nico zo in ons hart blijft wonen. Warme hartegroet, Ridi

Lieve Nico, Precies 29 jaar kende ik je en kwam ik elke 14 dagen bij je. Lief en leed heb ik met je gedeeld. Ik gaf jou soms praktische tips maar van jou kreeg ik goede raad, levenswijsheid. Je was een warm mens met veel belangstelling voor de ander en liefde voor de natuur. En plotseling ben je niet meer onder ons. Iedereen zal je missen, ook ik, maar Grietje, Theo, Wouter en Judith nog het meest. Ik wens hen in de eerste plaats, maar iedereen kracht en tijd om dit verlies een plaatsje te geven. De herinnering aan een warm mens draag ik voor altijd bij me. Dag lieve Nico, een laatste groet, Adelien

Lieve Nico, wat bewaren wij mooie herinneringen aan jou. De vele keren dat jij bij ons aan schoof voor een maaltijd vanuit de dienstenveiling. De keren dat ik samen met jou na de meditatieochtend in het klooster naar de markt liep en wij samen een kopje koffie genoten bij de Kleine Werelt. De dag dat ik samen met jou en Rien jouw huis weer mocht helpen inrichten na de renovatie. Maar vooral de gesprekjes met jou na de vieringen in Cello. Jouw oprechte trouwe belangstelling heeft mij altijd ontroerd. Nico, ondanks lichamelijke mankementen leek je volhardend in het doorleven. We nemen je mee in onze herinneringen en ons hart. Wij wensen jouw familie veel sterkte voor nu en straks. Annette en Garry

Beste familie Taen, Zo snel en abrupt afscheid moeten nemen van Nico, onwerkelijk. Wij hebben Nico ervaren als een zeer aimabele man, een fijne gesprekspartner en verteller. Het uitwisselen van gedachten ging als vanzelf. Zo zal hij in onze herinnering blijven. Wij wensen jullie veel sterkte. Mari en Margot van Alebeek

Beste familieleden van Nico. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe met het verlies van Nico. Dat de afscheidsbijeenkomst van Nico jullie veel troost mag bieden. Ik heb Nico mogen ervaren als een heel fijn en oprecht persoon. Ik heb in het verleden veel wandelingen in de Campina met hem gemaakt. En vaak bereidde hij na afloop een heerlijke maaltijd. Hij was altijd belangstellend en meelevend. Dat blijft in mijn herinnering. Vriendelijke groeten Gonnie Mulders

Lieve Nico, ik heb jou vooral in stilte meegemaakt. Tijdens onze meditatie bij de Kapucijnen in den Bosch. Jij had zo jouw ritueeltje. Trouw kwam je iedere vrijdagmorgen vanuit Boxtel. Van 8 tot 8.45 uur lieten we in stilte de voorgelezen tekst bezinken. Tot 9 uur praatten we dan nog even na. Daarna ging ieder zijns weegs. Jij naar de ecomarkt. Ook in stilte kun je elkaar raken. En ook nu doe je dat Nico. Het doet mij goed om zoveel moois over jou te lezen nu jij de eeuwige stilte in bent gegaan. Hanny

Lieve Nico, Zo plotseling ben je er niet meer.Gelukkig heb ik heel veel fijne herinneringen aan je. De vele wandelingen in de Campina ,Het genieten van de natuur,de vele vogels,en soms zelfs herten. De fietstochten ,en gezellig en lekker samen eten. Ook de goede en fijne gesprekken die we hadden. Heel veel dank voor dit alles. Lieve groet Ria Hustinx.

Lieve Theo, Wouter en Judith, Ruim een jaar geleden hebben we jullie vader nog gezien en gesproken bij de uitvaart van jullie moeder. Moeilijk voor jullie dat jullie beide ouders er niet meer zijn. Wij wensen jullie en jullie partners en de kleinkinderen heel veel sterkte in deze moeilijk tijd, die extra zwaar is door de Corona maatregelen. Via livestream gaan we het afscheid meebeleven. Dikke kus van Jerry en Els

Lieve Judith, Wouter, Theo en Grietje, dank voor het prachtige afscheid van Nico dat we konden meebeleven via de livestream. Jullie woorden en de muziek gaven blijk van zijn intense leven en raakten ons. We brandden er een rode, een witte en een gele kaars bij, passend voor onze oudste en trouwste fan van de DwarsDweilers in Oeteldonk. Zoals een van ons reageerde op het bericht van zijn overlijden: 'Elk jaar wist je dat die kwam, en ineens dan wás hij er ook weer, zelfs vorig jaar nog in een rolstoel'. Hij kon zo stil genieten en vond het heerlijk in zijn eentje in die carnavalsdrukte. Hij blijft voor ons daarbij horen. Nico, de broer van mijn vader, jullie oom Theo... ze hadden zo mooi dezelfde familietrekjes. Alle sterkte voor jullie, we hopen dat de warme herinneringen, de 'doodgewoonste dingen' die verbonden zijn met hem, jullie tot steun zijn. lieve groet Wendy en Jan