Lieve Nel, Ik heb je leren kennen toen ik 15 jaar was tijdens de retraitedagen van de examenklas van de Mulo. Je pikte mij er tussenuit om de gespreksgroepjes te leiden. Je gaf me zelfvertrouwen, ik mocht er zijn, ik leerde luisteren naar anderen en oog te hebben voor wat er speelde en nog speelt in de wereld om je heen en verder. Je vroeg me een KAJgroep op te zetten in Orthen samen met jou. We gingen naar gespreksweekenden in Moorwijk te Boxtel en Huize Bergen in Vught. De mooiste herinneringen zijn de schoolkampen in Wijk aan Zee voor de vijfde en zesdeklassers, waar Bart en Ik als leiding meegingen. Er zijn te veel herinneringen om hier op te noemen, maar ze komen vaak ter sprake. Ik zal altijd aan je blijven denken met een glimlach. Mooi mens, mooi mensenmens. Lieve Martien, heel veel sterkte de komende tijd.

Als ik aan Nel denk, komen bij mij veel mooie herinneringen naar boven. In de periode dat Nel actief was bij de SOS Telefonische Hulpdienst ‘s-Hertogenbosch heb ik veel van haar mogen leren. Haar betrokkenheid bij de medemens stond hoog in het vaandel. De wijze waarop zij vorm gaf aan haar werkbegeleidingsgroep was daar zo’n voorbeeld van. Ik voel mij een bevoorrecht mens dat ik haar heb mogen ontmoeten. Willeke de Kleer Martien, Veel sterkte met het verlies en wensen jou toe dat de mooie herinneringen je tot troost mogen zijn. Theo en Willeke de Kleer

Onze herinneringen aan Nel. Mijn herinneringen aan Nel beginnen 41 jaar geleden. Ik was toen bezig met mijn studie orthopedagogiek en mocht stage lopen bij het maatschappelijk werk in Den Bosch. Daar ontmoette ik voor de eerste keer Nel. Van haar heb ik veel van geleerd, gesprekken voeren met mensen in nood, maar vooral de manier waarop zij naar de problemen luisterde. Voor die houding had en heb ik veel respect. Daar schuilde een persoon achter die niet alleen professioneel bezig was, maar eerder als een zeer warm invoelende persoon haar werk deed. We hebben veel samengewerkt en vandaar uit is er een warme vriendschap ontstaan. Daar de afstand Utrecht naar Den Bosch soms hinderlijk was bij het samenwerken, ben ik vaak bij Nel blijven slapen. Daar ontmoette ik ook Martin. Het was intens warm gevoel wanneer ik daar bleef slapen. Van gedachten wisselen tot diep in de nacht onder het genot van een lekker glas wijn, beschuitje met Franse kaas totdat we op de klok keken en zagen dat we snel naar bed moesten. Onze vriendschap kreeg zijn bekroning toen Nel en Martin de peetouders wilden worden van onze oudste dochter Pamela. Ook daar hebben we lang over gesproken. Wat betekent het doopsel, wat verwachten we van peetouders. Het was heerlijk om die gesprekken te voeren waardoor voor ons steeds meer duidelijk werd wat de betekenis van het doopsel is en niet alleen voor ons maar ook voor de peetouders. Na de geboorte van onze tweede dochter Kim zijn we geëmigreerd voor bijna 15 jaar naar het buitenland. In de zomervakantie kwamen we terug naar Nederland. Zo herinner ik me een zomer waar Nel en Martin naar Zeeland kwamen. Daar waren ze aan het spelen met de kinderen en toen de bal op het dak belandde tilde Martin Pamela op om haar te helpen om de bal van het dak te halen. Fijn was het dan om weer bij te kletsen en te horen hoe het met hun gegaan was. De verhalen van het pastorale werk van Martin en het maatschappelijk werk van Nel. Zo bleef onze vriendschap in leven ondanks de afstand en tijd die er tussen onze contacten waren. Onze kinderen werden groot en Pamela ging studeren. Altijd waren Nel en Martin erg belangstellend hoe het met ons en de kinderen verging. Bij het afstuderen van Pamela waren ze er dan ook bij. Nooit lieten ze verstek gaan bij gebeurtenissen die voor ons van belang waren. Toen de gezondheid van Nel achteruitging konden ze zelf niet meer komen. Wij zijn toen naar Den Bosch gegaan om blijde gebeurtenissen met hen te delen. De eerste baby voor Pamela was wat je noemt een Gods geschenk. Vol begrip luisterde ze naar de verhalen van het jonge ouderpaar. Het zijn vooral de warme gesprekken, het luisterende oor, die we ons van Nel konden herinneren. Het contact met Nel werd steeds moeilijker door haar achteruitgang. Ook de manier waarop ze met haar achteruitgang omging hebben we grote bewondering voor. Nooit hebben we haar horen klagen als we op bezoek kwamen. Dan nog was er alleen belangstelling voor ons wel en wee. Over haar eigen toestand was ze heel kort. Feiten, geen geklaag. Nu ze er niet meer is, komt het bewustzijn dat we de laatste jaren te weinig langs zijn geweest. We zullen ons Nel herinneren als een intens medelevende lieve vriendin en peetmoeder . Boxmeer, 27 november 2019 Thera van Erve- de la Parra en Anton van Erve en Pamela van Erve

beste familie, Vandaag trof ik een rouwkaart i.v.m. het overlijden van Nel Baltissen aan in de brievenbus van mijn moeder Lisa Geers. Helaas is mijn moeder op 8 september jl. overleden. Ik weet zeker dat ik namens haar spreek wanneer ik bij deze de welgemeende condoleances aan jullie overbreng. Ik wens jullie verder veel sterkte toe met het verlies van Nel en ik hoop voor jullie op een mooi afscheid a.s. vrijdag 29 november. Met vriendelijke groet, Fred Geers

u hebt het in de in de tekst op de rouwkaart heel goed verwoord zo kennen wij haar terug in de jaren dat zij mede in ons bestuur was in onze opvanghuizen in de jaren 80 Zij zal zeker haar zeer verdiende eeuwige rust hebben. Martien en familie: Veel sterkte en wij bidden voor u allen. Zusters Hervendreef 38

Martien, Ik heb van Nel altijd de stilte bewonderd waarmee ze mensen in zich opnam en hoe behoedzaam ze daar vervolgens mee omging. De stilte van haar levenseinde hebben hebben daar voor mij niets in veranderd, mijn bewondering hooguit nog sterker gemaakt. Ik wens jou haar stille aandacht toe voor alles wat is en komen zal. Groet, Adri, ook van Carla.

Dag Tante Nel, Vandaag gaan wij afscheid van jou nemen. dat doet ons veel pijn maar gezien de laatste jaren van je leven is het goed zo. Als ik zo terugkijk in jouw leven hebben we heel veel leuke momenten gehad samen met Martien. Zo denk ik aan de zomervakanties in Frankrijk waar jullie altijd spaghetti voor ons maakten in de open lucht, de kerstavonden in Den Bosch, enkele jaarwisselingen, de vele verjaardagen bij ons thuis en natuurlijk niet te vergeten jouw speciale verjaardagen en werkjubilea. Vanaf jouw 80e verjaardag, waar jezelf nog een mooie speech gaf is jouw gezondheid snel achteruit gegaan en hebben we jou bezocht in Noorderkroon. Wij hebben enorm veel bewondering voor Martien omdat hij supergoed voor jou gezorgd heeft. Wij zullen nu ook goed voor Martien gaan zorgen. Het gaat je goed, tante Nel. Hoije wa !!

Dag Martien, Gecondoleerd met het overlijden van tante Nel. Wij willen jou een enorm compliment geven dat je zo lang en enorm goed voor tante Nel gezorgd hebt. Heel veel sterkte gewenst. Tante Nel was een fantastisch, sociaal, eerlijk en kundig persoon waar vele mensen in haar maatschappelijk werk baat bij hebben gehad. Dat zullen wij allemaal gaan missen. De herinneringen aan tante Nel zullen altijd blijven, mooi om aan terug te denken. Heel veel groetjes van ons, Martien.

Mede door Nel en haar gastvrijheid, door haar huis open te stellen voor gespreksgroepen, heb ik het verleden van mijn ouders goed kunnen verwerken. Ze heeft mij toch gewaardeerd en de kans gegeven, ondanks dat ik ruim na de oorlog ben geboren. Je hebt me geleerd om me niet meer schuldig te voelen en te beseffen dat ik er mag zijn. Ook herinner ik me met veel warmte de momenten dat ik tijdens de gespreksavonden koffie mocht brengen naar Martien. Ik heb veel bewondering voor de manier waar jullie met elkaar en jullie relatie omgingen. Een voorbeeld voor velen, die helaas nog niet "hoog" genoeg doordringt. Martien heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van een, ook voor vele anderen, zo'n dierbaar persoon.

Als ik aan Nel denk, denk ik aan Wijk aan Zee. De kampen die jij organiseerde en waar wij, meisjes van de vijfde en zesde klas, aan deel mochten nemen. En nu, precies vijftig jaar later, kom ik nog steeds ieder jaar in Wijk aan Zee, het voelt als thuiskomen. Toen wij te "groot" werden voor Wijk aan Zee gingen we in het Bondsgebouw vragen of jij iets voor kon organiseren. "Zoek maar 15 vriendinnen bij elkaar en kom dan maar terug" Binnen drie dagen waren we compleet en mochten wij naar Groesbeek. Helemaal op de fiets, dat waren we niet gewend. De eerste stop was in Dukenburg, bij Martien; even bijkomen en dan het laatste, zwaarste stuk naar Groesbeek. Alleen maar fijne herinneringen heb ik hier aan over gehouden. Heel Orthen kende Nel en Nel kende heel Orthen; we zullen jouw naam blijven noemen. Martien, voor jou heel veel kracht en sterkte om dit enorme verlies te kunnen dragen.

Lieve martien. Door jou leerde ik juffrouw baltissen kennen Ja toen was nel nog voor mij juffrouw baltissen Ze kwam bij thuis toen ik 4 jaar was Als ik wist dat ze kwam..stond ik al bij de voordeur .haar op te wachten.en mocht ze van mij pas naar binnen toe als ze met mij kruiwagen deed slepen Ik op mij handen lopen .en zij mij benen vast houden Lieve nel je bent ook altijd contakt met me blijven houden De weekenden als ik naar jullie kwam Waren altijd zo gezellig En ook met kerst Lieve nel bedankt dat je zo bezorgzaam en begaan met me was Maar dat was je voor iedereen We zullen je allemaal missen Nel wat ben ik blij dat je contakt met me bent blijven houden.in mij zeer moeiilijke tijd. Heel je fam weet dat. Ik ben zo dankbaar dat ik je in mij leven heb gehad Martien jou ben ik ook heel dankbaar Zo ben ik goed terecht gekomen Dankbaar voor de warmte de liefde en zorgzaam Ja zo was nel Ik zou nog zo veel willen zeggen

Lieve Nel en lieve Martien, Ik leerde je kennen in die zo vormende jaren. In onze gesprekken werd ik een kostbaar mens. Je behoort tot die enkelen, die zachtjes altijd met me meelopen. " trouw aan eerder gemaakte keuzen" . Een zin van jou. Nog elke dag plukken we daar de vruchten van. Hierbij foto's uit 1981-82. Gezondheidscentrum Noord vierde zijn 2e lente. Je warm welkom in je zo kenmerkend handschrift. In vertrouwde pose tussen de wijkverpleegkundigen. Af en aan met je kever. Dag Nel. Heel veel sterkte Martien! Wim en Philmi van Boxtel

Dag Martien, fijne herinneringen bewaar ik aan Nel, vanuit de tijd als begeleiding van rouwgroepen. We hebben toen óók uitdrukkelijk in elkaars ziel mogen kijken. Ik weet dat Nel in Noordercroon was opgenomen. Ik weet dat jij haar nooit hebt losgelaten, in de zwakke betekenis van dat woord. Je hebt haar wèl los-gelaten, om haar anders te blijven vast-houden. De rouwkaart tekent haar levensovertuiging en draagkracht. Het vraagt ook draagkracht om zelf gedragen te mogen worden...! Van harte wens ik dat in de nu nòg grotere stilte thuis, jullie' verbondenheid voortdurend resoneert. Rob van Oosten.