Lieve Jorinde, Monique, Sabine, de oiudere zussen en alle aanhang en kinderen: van harte gecondoleerd met t overlijden van jullie lieve (schoon)moeder en oma.Jullie hebben de St Jorisstraat toendertijd een stuk gezelliger gemaakt! Mijn allermooiste herinnering (los van alle gewone gezellige tijd bij jullie) was een weekje of midweekje centerparcs!! Ik wens jullie succes met t leven zonder haar aanwezigheid, en een mooi afscheid xxx

Beste en Lieve Allemaal, Je moeder, oma, overgrootmoeder afgeven doet pijn. En wat een bijzondere vrouw. Ik heb op een aantal liedjes van haar muziek mogen schrijven en dat was altijd een feest. De teksten "liepen" en gaven een mooie sfeer weer. Het was nooit moeilijk om daar aan te werken. Een echte schrijver in de jaren tachtig (toen ik net begon), daar keek ik tegenop, maar bij Marianne was er geen afstand, je was meteen dichtbij. Mooie en dierbare herinneringen aan haar, die tijd en de producties waaraan we samen werkten. Sterkte Jorinde, Monique, Sabine en alle naasten. Peter van Beijnum.

In 1954 kwam jij Marianne, naar Boxtel om in het meisjesinternaat Duinendaal ballet les te geven. Wat een feest voor ons! Je was vriendelijk, behulpzaam, en begrijpend. Je heeft ons iets mee gegeven voor het leven, en zo zijn we je nooit vergeten! Je hebt ons het spel, Elckerlyc, laten dansen, en declameren. En dat hebben wij vaak opgevoerd, en sommige van ons zijn de tekst nog niet helemaal kwijt. Een bijzondere vrouw was je toen al! Wij, de klas van 1954, wensen de dierbaren van Marianne kracht bij dit verlies. En wij dragen je nog steeds op handen. Annette Meursinge, en klasgenoten.

Lieve Jorinde, Monique en Sabine, wij wensen jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie bijzondere moeder. Wij hebben hele mooie herinneringen aan de tijd dat jullie in de Churchilllaan in Rosmalen woonden, en aan de mooie kinderboeken die Marianne schreef, waarin de kinderen uit de buurt en meneer Coenders nog in voor kwamen. Familie Coenders

Hierbij wil ik de familie van harte condoleren met het verlies van Marianne. In de necrologie in het brabants dagblad miste ik het gegeven dat Marianne vroeger balletlessen heeft gegeven met ieder jaar een uitvoering. In de jaren 50/60 heb ik samen met mijn zus balletles van haar gehad en er heeft lang een foto van ons met haar bij haar thuis in de gang gehangen. Later toen ik les gaf kwam ze bij ons op school lezingen geven voor de ouders van de kinderen en ook in de klassen zelf vertelde ze aan de kinderen uit haar kinderboeken. Een enthousiaste, hartelijke, veelzijdige en inspirerende vrouw!

Lieve familie van Marianne, allereerst mijn oprechte condoleances met het verlies van een prachtige, inspirerende vrouw, mijn oude buurvrouw destijds in de Florencestraat. Wat hebben wij van elkaar genoten en goede gesprekken gevoerd met een lach en een traan. Altijd stond Marianne voor mij klaar en wist mij met haar humor en inzichten diep te raken. Wij zullen haar missen, maar koesteren hele mooie herinneringen aan een bijzonder mens! Sterkte lieve familie voor de komende tijd. Een warme knuffel van Mieke van Eik

Ook ik heb warme herinneringen aan Marianne. Op mijn kostschool Duinendaal in Boxtel, was haar komst als "balletjuffrouw" een heel plezierig en vrolijk (werelds) gebeuren. Maar we studeerden ook serieuze balletten. Op muziek van de "Air" van Bach en het gedicht "Dood was de stam van dat Kruise" van Guido Gezelle, gaven wij een voorstelling in de Paastijd, die we ook op het jongensinternaat "Stapelen" mochten spelen. Marianne was inspirerend; zij heeft ons zoveel meer gegeven dan ballet- en declamatielessen. Met gevoelens van genegenheid denk ik aan haar terug.

Beste allemaal, een onuitwisbare herinnering laat ze achter,die lieve mevr.Keser. Met veel plezier heb ik haar haar mogen doen bij Boswijk en als ik vroeg hoe het met haar ging was het antwoord steevast goed! Ik wens jullie veel sterkte,en ik vond het een eer haar te kennen en zal haar nooit vergeten. Met een glimlach denk ik aan haar terug x Monique

beste familie van Marianne, vele jaren is Marianne een van de beste vriendinnen van onze moeder, Ad Hopstaken van de Dungen, geweest. als jonge meiden hebben ze elkaar leren kennen en altijd trouw in de vriendschap gebleven tot onze moeder 20 (..!) jaar geleden overleed. wij hebben als kinderen nog steeds mooie herinneringen aan deze vriendschap. toen ik trouwde in 1980 kreeg ik van Marianne het boek Tussen Doezel en Dut dat door ons eindeloos is voorgelezen aan onze kinderen! en later door henzelf letterlijk stukgelezen nu is ons eerste kleinkind op komst en , toeval of niet.., het boek ligt al klaar! zo leeft Marianne dus ook bij ons nog heel lang voort! ik hoop, ook namens al mijn broers en zussen, dat jullie veel troost vinden bij alle mooie herinneringen aan haar. een moeder om trots op te zijn!!

Ik wens u veel sterkte na het overlijden van uw moeder. Ik heb een aantal jaren samengewerkt met Marianne in de doopgroep van de Willibrordkerk. De jonge ouders hingen aan haar lippen als zij aan het vertellen was. Daarna hielden wij contact middels kerstkaarten, helaas de laatste jaren niet meer. Ik had haar nieuwe adres niet.