Lieve allemaal, Allereerst willen wij jullie condoleren met het verlies van vader, schoonvader en opa. Wat kan het leven grillig zijn. “Tot medio februari blijven we lekker in het Zuiden van Spanje” vertelde Kees mij 15 januari jl. Nu 4 maanden later is hij er niet meer. Wij hadden niet dagelijks contact, maar wel regelmatig om even bij te praten over hoe het ons verging. Meestal werd er dan ook wel een afspraak gemaakt om elkaar even te zien, vaak het nuttige met het aangename verenigen, door tevens even de tandarts mee te pikken. Traditie was een koud jenevertje oftewel een “goedemorgen” na ontvangst. Tevens hield ik er rekening mee dat Kees het onbegrijpelijk vond dat dames, zelfs oude dames, een lange broek droegen. Dus een jurkje was de dresscode als Kees kwam. Chocolaatjes, koekjes, als ze op tafel stonden, waren niet veilig voor hem. Een echte smulpaap. Zo’n 20 jaar geleden in januari kwamen wij elkaar tegen in “Het Oude Tolhuys” in Utrecht bij “Van drie tot zes Jazz”. Al snel kwamen wij te spreken over onze boten, zij lagen toen in Sicilië met de boot en wij hadden er net een laten bouwen in Turkije, welke werd opgeleverd in mei. Op uitnodiging van jullie ouders zijn wij toen een week in april bij hen aan boord geweest op Sicilië. (Tevens zijn verjaardag gevierd bij de Etna) Heel bijzonder, omdat wij elkaar nog nooit hadden ontmoet en dan toch deze uitnodiging. Kinderen verbaasden zich erover dat wij dat zomaar deden, maar toen al hadden we snel door wat voor vlees we in de kuip hadden. Zo hebben we vele vakanties met elkaar doorgebracht. Met de camper aangehaakt in Canada Met de camper door Nieuw Zeeland getrokken Met de camper mooie avonturen beleeft in Zuid-Afrika. Naast mooie dingen met elkaar beleven, ‘s avonds gezellig boerenbridge spelen, waar Kees uiteraard altijd als winnaar uit de bus kwam, op 1 keer na (zeker iets te diep in het glaasje gekeken). Onderweg op parkeerterrein van Supermarkt geslapen omdat dat niets kostte. Wel een gezellig dansje op een leuk muziekje gemaakt. Willemijn en ik eikels zoeken, zodat de heren een fikkie konden maken om daarop heerlijk vet spek te roosteren. “An ik heb dropjes gevonden niet duur en toch lekker bij de Lidl” Want zuinig kon Kees zijn.

We werden verrast door het bericht dat Kees was overleden. We kenden elkaar sinds 1972 toen we beiden werkten bij de gemeente 's-Hertogenbosch. In later jaren zijn we elkaar blijven ontmoeten en is er ook vriendschap ontstaan. We hadden veel gezamenlijke interesses, zoals ons beider vakgebied, de muziek en onze behoefte aan grote reizen. De bijgevoegde foto is gemaakt tijdens een gezamenlijke reis per boot langs een aantal Griekse eilanden. We willen de familie condoleren met het verlies van Kees.