Wat een bewondering hebben we voor jou lieve Jacqueline. De manier waarop jij in het leven stond is en blijft onze bron van inspiratie. We koesteren de mooie herinneringen aan de bbq middagen met onze kinderen en later de etentjes. Als we elkaar zagen was het altijd "keigezellig". Wat zullen we je missen. We wensen iedereen om je heen veel liefde, kracht en sterkte.

Jacqueline, Als ik aan jou denk, denk ik aan de bloemen.... Altijd als we bij jullie het erf op rijden, komt de gezelligheid en sfeer van jullie tuin rondom het bedrijf je te gemoed. Sfeer en gezelligheid is wat "huize" Trommelen kenmerkt. Waarin jou aandeel groot was. Petro, Rob, Tom, Petra en Fleur, ook al was er tijd om er naar toe te leven. Het feit blijft dat er nu een plek leeg is in het huis en binnen jullie gezin... Ook als is er naar toe geleefd, dat maakt het niet minder zwaar of anders.... Heel veel sterkte voor jullie allemaal.. Liefs, Ilse, Jeroen, Toon en Mare

lieve jacqueline, heel veel mooie herinneringen kan ik ophalen, maar eentje springt eruit. wat hebben wij samen vaak aan de zijlijn staan kijken naar onze gierende mannen. als we vroegen of we ook mee mochten genieten dan konden ze meestal niet zeggen waar ze nou zo n lol om hadden. rust zacht. Petro, rob, petra, thom en fleur heel veel ssterkte en jullie kunnen altijd op ons reken

Lieve Jacqueline, Ook wij hebben geweldig mooie herinneringen aan jou. Te veel om op te noemen! We hebben wat afgelachen met onze drie musketiers op concours voor dag en dauw. En samen kijken, na een feestje waarbij we je lichtjes volgden van je scootmobiel naar de Grote en Kleine Beer. Daar hebben we het nog vaak over gehad. Samen naar Guus. Wat zullen we je ontzettend gaan missen in ons "manegeclubje". Het zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou! Je was een voorbeeld voor ons allen. Rust zacht lieve geweldige Jacqueline. Petro, Rob, Petra, Thom en Fleur heel veel sterkte!

Lieve Jaqueline, Mooie herinneringen hebben we samen opgebouwd, die we altijd blijven koesteren Ponyclub, Eige-wijs, Gelegenheidsorkest, We hebben zelfs samen op een mooie zomernacht bij ons in de tuin de grote en kleine beer gezien........ Maar vooral was je voor mij persoonlijk een voorbeeld van kracht, optimisme, doorzettingsvermogen, blijven genieten van alles om je heen, nooit klagend...... Dit gaf mij steun toen ik het nodig had.. Wij zijn blij dat we je hebben mogen kennen. We gaan je missen! Petro, Rob, Petra, Thom, Fleur heel veel sterkte!

Woorden zijn maar woorden .... Hoe kun je daar mee troosten ? Bijzonder is de herinnering aan de bezoekjes ,als we een veulen kwamen brengen ( je paard in goede handen en gezellig een bakje koffie koffie met jullie ) zelfs toen je ziek werd bleef er die bijzondere sfeer en kracht die je uitstraalde ... Heel veel respect !

Lief stoer nichtje, alle kansen om hier te blijven heb je gegrepen. Met hart en ziel wilde je blijven leven terwijl je steeds meer en meer moest loslaten. De laatste keer dat ik samen met Willem bij je was, kon je al bijna niet meer praten, maar ik zag dat je genoot van ons bezoek. Het was bijzonder om te zien dat je iedere kans greep om er iets van te maken. En jij niet alleen...ik was zo geraakt door de liefde die ik tussen jou en Petro zag. Onvoorwaardelijk en vooral zo gelijkwaardig terwijl jij toch zo afhankelijk was. Maar je liet je niet kisten, en was aanwezig voor de volle 100%, Dat maakt de leegte des te groter. Liefs!

Met bloed zweet en tranen en veel lachen, heb je gevochten om hier te mogen blijven en er toch iets moois van te maken. helaas het mocht niet zo zijn, Jacqueline. Nu wensen wij Petro en de kinderen heel veel sterkte en steun aan elkaar. En veel troost aan alle mooie herinneringen die jullie met elkaar delen. Gecondoleerd en groetjes Ad en Maria

Jacqueline, ik heb je leren kennen bij Eige-wijs. We hebben een aantal jaren samen Bariton gespeeld en wat hebben we samen veel gelachen. Maar wat was jij ook een doorzetter zeg. En dat ben je tot het laatst ook gebleven. Ik zal je altijd blijven herinneren als een hele positieve vrouw!!! Petro, Rob en Petra, Thom en Fleur; wij willen jullie heel veel kracht en sterkte wensen voor nu, maar zeker ook voor de komende tijd!! Groetjes van Kees en Francine Timmermans

Lieve petro rob petra thom en fleur en verdere familie Wij willen jullie heel veel steun liefde en kracht toe wensen met dit verlies van jouw lieve speciale vrouw en moeder en schoonmoeder . Ik marie jose heb jacqueline gekend als een positieve zeer toegankelijke lief eigenwijs bezorgt nooit klagend over haar ziekte. Ik voelde me altijd op mijn gemak bij jullie. Heb veel gelachen tijdens het haren knippen. We hadden het altijd over van alles en nog wat er in de wereld gebeurt. Hoe het met de kinderen gaat. Ik denk aan jullie in deze moeilijke tijd Jullie kunnen trots zijn hoe liefdevol jullie haar tot het laatst hebben verzorgt en alle andere mensen die daar ook aan hebben bijgedragen Heel veel liefs en groetjes van marie jose en johan

Lieve Jacqueline, We hebben altijd veel bewondering gehad voor hoe jij met je ziekte bent omgegaan, zo zonder enig zelfbeklag en altijd nog open en belangstellend naar je omgeving, tot het laatst toe. Wij zullen proberen aan jou een voorbeeld te nemen. En wat heb je het lang volgehouden. Blijkbaar heeft jouw liefde voor jouw dierbaren, maar zeker ook hun liefde en zorg voor jou, het leven voor jou toch nog zolang de moeite waard gemaakt. Dat zegt veel over Petro, Rob, Thom, Petra, Fleur en jouw zussen Petra en Nanny, die allen zo goed voor jou gezorgd hebben en jou met hun liefde omringd hebben. Maar het was ook weer jouw onvoorstelbaar positieve houding, die dat voor hen zoveel gemakkelijker maakten. En zo was en blijft die cirkel rond. Rust zacht en veel liefs, Ine en Lambert

Petro, Rob en Petra, Tom en Fleur gecondoleerd met het verlies van jouw vrouw en jullie moeder. Heel veel sterkte bij de verwerking van dit grote verlies. Jacqueline was niet zo maar een klant, ze was een vrolijke vrouw die niet klaagde over wat ze allemaal moest inleveren, maar juist heel blij was met alle kleine hulpjes die wij voor haar mochten maken. Groet, Anton en Hans

Beste familie, Hoewel het al een poos geleden is dat we elkaar ontmoet hebben, wil ik jullie laten weten dat het overlijden van Jacqueline me diep raakt. Ik leerde haar kennen toen ze pas was hersteld van een slopende ziekte. Ze wilde weer aan het werk. Dat deed ze, en hoe!! Ze pakte bij Party Service Vermeulen alles aan, draaide schijnbaar moeiteloos de ene partij na de andere om vervolgens diep in de nacht nog met de emmer en de dweil aan de slag te gaan. Ze was niet te stoppen, altijd er op uit om voor de gasten maar ook voor de collega's onvergetelijke feesten en partijen neer te zetten. En als alles weer piekfijn in orde was gezellig dronken we nog een wijntje terwijl alle nieuwtjes uit de buurt en over man en kinderen werden uitgewisseld. Hieruit sprak dan de liefde voor jullie; ze was zo verguld met haar drie mannen, die haar op hun beurt weer op handen droegen volgens mij. Jacqueline is op een gegeven moment als vaste cateringmedewerkster gaan werken in het restaurant van de Rabobank in Oosterhout. Ook hier draaide ze haar hand nergens voor om en toverde de smakelijkste gerechtjes op tafel. Ze was niet te stoppen en klagen was voor watjes! Het was voor haar dan ook onbegrijpelijk te constateren dat ze de trappen naar het restaurant, die ze eerder fluitend op liep, steeds moeilijker op kon en dat haar armen en benen niet meer deden wat zij wilde. Ze dacht zelf eerst nog dat de pijn kwam doordat ze een keer midden in de nacht een losgebroken paard was wezen vangen, wat ze met moeite aan het halster weer naar huis moest trekken. Want ook daarin was ze nergens te beroerd voor; als er aangepakt moest worden, was ze er! Helaas bleek, na veel onderzoek, dat de vermoeidheid en pijn niet van voorbijgaande aard waren. Met heel veel tegenzin heeft Jacqueline er, na jaren knokken, het bijltje bij neer moeten gooien en stopte met werken. Eenmaal thuis heb ik haar, al dan niet met collega's, verschillende bezoekjes gebracht. Ze bleef nieuwsgierig naar het reilen en zeilen bij Vermeulen en we hadden dan altijd volop gespreksstof. "mijn benen en mijn armen willen niet meer, maar mijn mond doet het gelukkig nog wel!' zei ze. En met de pot koffie, die ze zelf nog kon zetten in haar mooie, aangepaste keuken, binnen handbereik, kletsen we moeiteloos zó een uur vol. Mijn laatste bezoekje was in het voorjaar van 2016, een dik jaar geleden nu. In de tijd die sindsdien verstreken is, kwam ik Jacqueline af en toe nog tegen op feestjes die zij bezocht, want wat er ook gebeurde, ze probeerde zo lang mogelijk bij 'de leut' te zijn, totdat zelfs dat geen haalbare kaart meer was... En nu is het dan zover dat ook het leven geen haalbare kaart meer was. Wat zal het voor jullie een zware beproeving worden om deze zelfverzekerde, zorgzame lieve en kwebbelende vrouw en moeder te moeten gaan missen. Ik wens jullie alle kracht toe bij het dragen van alles wat komen gaat! Groet, Petra Klaassen, collega bij Party Service Vermeulen.

Petro Rob Petra Thom en Fleur, Gecondoleerd met het verlies van je vrouw en moeder, Jacqueline een bijzonder lieve moedige en sterke vrouw die nooit wilde opgeven waar nooit iets te veel voor was en altijd klaarstond De tijd die ik samen met haar bij Eige Wijs heb mogen beleven zal onvergetelijk blijven Een kanjer We willen jullie heel veel sterkte wensen met dit grote verlies Om deze zeer moeilijke tijd te kunnen doorstaan Hartelijke groet Tom en Josje

Petro, Rob en Petra, Thom en Fleur, gecondoleerd met het overlijden van jullie lieve Jacqueline. Ook Nanny, Petra, Hein, Maaike en Nicole en familie Trommelen gecondoleerd. Meer dan 30 jaar geleden leerden wij jullie kennen, eerst via de handbal waar Jacqueline menig jaar een aardig balletje kon gooien en een echte teamplayer was. Een dierbare herinnering daaraan is een teamfoto met Jacqueline haar "derde" been. Vele keren erg om gelachen. De meeste contacten hebben we echter via onze hechte vriendschap met Nanny en Hein, jullie lieve zus en zwager. Mooie en minder mooie momenten hebben we gedeeld. Menig feestje hebben we gevierd. Onze herinnering aan jullie lieve Jacqueline zal altijd haar optimisme, doorzettingsvermogen en interesse voor anderen zijn. Wat een powervrouw. Een lieve vrouw en trotse, lieve moeder. Het onvermijdelijke is helaas gebeurd, vandaag gaan jullie afscheid nemen. Vanuit Italië wensen wij jullie alle sterkte toe en in gedachte zijn wij bij jullie...

Beste Petro, Rob en Petra, Thom en Fleur, Gecondoleerd met het overlijden van Jacqueline. "Dappere" Jacqueline mag ik wel zeggen... Wij zijn één van de velen om jullie heen die deel uit hebben mogen maken van het ervaren van jullie kracht en eenheid, waarvoor diep respect. We wensen jullie sterkte bij de verwerking. ALS-team Revant

Beste Petro, Rob en Petra, Thom en Fleur, Gecondoleerd met het overlijden van mijn nicht Jacqueline. Ver uit elkaar gegroeid als familie, dus komt het bericht toch nog erg plotseling. Van een afstand gehoord, dat Jacqueline en zeker ook het gezin en naaste familie een dappere en zware strijden hebben gestreden. Wij wensen jullie veel sterkte toe. Ruud en Paula

Beste Petro, Rob, Thom, Petra en Fleur en natuurlijk ook haar zussen Petra en Nanny , Hein, Maaike en Nicole. Ik heb Jaqueline leren kennen op de havo en later werkten we tegelijk bij Rabobank dongen. Jaqueline was altijd in voor een praatje, vrolijk en vol goede moed. Trots op haar Petro en Rob en Thom. Helaas heeft ze de strijd verloren....... ik wens jullie heel veel sterkte toe om dit verlies te kunnen verwerken. Groet Jeannette

Who wants to live for ever… Wie… wil er voor altijd leven… Het is donderdag avond… Het gaat niet goed met Jacqueline… Zelf weet ze dit ook heel goed. Ze kan niet achter haar adem heen komen… Om wat rustiger te worden heeft ze, ook eerder die middag al, Morfine gehad. Nu krijgt ze dit wéér… Inmiddels is het vrijdag… 23 juni… De huisarts is er… Petro is er… Rob en Petra zijn er… Thom en Fleur komen net binnen… Het is half één… Jacqueline komt te overlijden… En het werd stil… Who wants to live for ever… Wie wil er voor altijd leven… Ik denk niemand… Ook Jacqueline had dat niet gewild… Maar iets langer… was wel wenselijk en eerlijker geweest. ALS… je 55 jaar bent… is De Tweede Helft… pas aan de gang… En naar De Derde Helft… kun je heel langzaam uitkijken… Jacqueline wist dat die Derde Helft NIET ging komen… En die Tweede Helft… die heeft ze niet verloren… En het was ook géén gelijk spel… Haar tegenstander… de ziekte P.S.M.A., de langzame vorm van A.L.S., … is gediskwalificeerd… De uitslag was van tevoren al bekend! Maar… wat hééft ze gestreden… Wat heeft ze het bijzonder knap en goed gedaan! We zijn nu hier… in de kerk van Oost-EIND… Jacqueline was wel gelovig… Ze geloofde wél… Maar… Ze was ook wel een beetje boos op Onze Lieve Heer… Ze vond het namelijk zelf ook niet helemaal eerlijk… Maar toch zijn we hier… in deze kerk… die ze zo prachtig vond… We zijn hier om dag te zeggen tegen Jacqueline… Maar we gaan dat op een manier doen… zoals Jacqueline het zelf gewild heeft… we gaan het op een heel bijzondere manier doen… zoals Jacqueline was… bijzonder… We gaan luisteren naar diverse sprekers… Mensen die heel dicht bij Jacqueline stonden. We gaan kijken naar beelden van Jacquline… En vooral… we gaan luisteren naar muziek… Muziek die zij mooi vond… muziek die over háár gaat… en we gaan ook luisteren naar háár muziek…

Ik ook van jou “Ik ook van jou, hè” hebben Jacqueline en ik vaak tegen elkaar gezegd. Voor ons een uitspraak die duidelijk maakte, dat we altijd op elkaar konden rekenen. Jacqueline, voor mij was je de stabiele factor. Op jou kon ik blindelings vertrouwen. Zo vanzelfsprekend. Steeds vaker hadden we onafhankelijk van elkaar dezelfde gedachten. Je had veel gevoel voor hoe de hazen liepen en kon niet tegen onrechtvaardigheid. Als ik in het openbaar iets moest vertellen, voelde jij aan hoe het over zou komen. Steeds weer had je voor mij een luisterend oor en altijd was je mijn klankbord, behalve nu. Je gaf me veel zelfvertrouwen en stond voor 200 % achter me. Voor mij was je mijn sociaal kompas. Door jou konden wij onze eigen gang gaan. De dingen doen, die we leuk of belangrijk vonden . Je cijferde jezelf vaak weg om ons te laten ontwikkelen en ontplooien. Daarnaast zorgde je voor structuur in ons gezin. Je was secuur, geordend, opgeruimd, punctueel, taakbewust en een doorzetter. En naast de dagelijkse zorg voor de paarden bij ons thuis en het werk buitenshuis, was je bovenal moeder. Wat was je trots op Rob en Thom. ( en ik trouwens ook). Trots en dankbaar hoe jullie, Rob en Thom ons altijd geholpen hebben met het werk thuis, alle andere klussen en de zorg. Voor jullie zo gewoon en vanzelfsprekend en voor ons zo bijzonder. Jacqueline, wat was je trots op Rob en Thom hoe ze zich ontwikkelden tot hardwerkende, optimistische en gezellige volwassen mannen, die nu samen met Petra en Fleur hun eigen weg uitstippelen. Bij jou konden ze altijd terecht. Woorden waren lang niet altijd nodig. Je zag en voelde al snel hoe de vlag erbij hing. Je hebt ze een basis mee gegeven, waar ze rest van hun leven plezier van zullen hebben. Zelfs tijdens de herstelperiode van je borstkanker bruiste je van energie. Steeds druk en attent om voor ons te zorgen en daarnaast maakte je nog tijd en energie vrij om in verschillende bands te spelen, waaronder Eige-Wijs. Creatief bezig zijn was een andere hobby van je. Met aangeklede hoekjes, zitjes en bloemperken voorzag je ons huis en erf van jouw handtekening. Steeds verrassend en vernieuwend met oog voor detail en zeer goede smaak. Het zorgde voor gezelligheid en sfeer. Zo apart, voortzetting is voor mij een mission impossible. En hoewel de speelruimte steeds beperkter werd, bleef je je eigen weg kiezen. Ondersteund door geweldige zorg van het vaste team van Thuiszorg Groot Brabant: Anita, Mirjam, Nellie en ze sprak zojuist indrukwekkend ,Erny. Door jullie inzet, dames, jullie persoonlijkheid, professionaliteit en inlevingsvermogen waren jullie een verrijking voor ons gezin. Door het relatief langzame verloop van de ziekte zijn velen van u meegegroeid in het proces. En ontstond er weer een situatie, die enigszins vanzelfsprekend voelde. Uw begrip en aandacht maakten grote indruk, de bezoekjes, de kaartjes, bloemen, appjes, telefoontjes, reacties op de website en wat dies meer zij lieten ons merken, dat velen meeleefden. Het was hartverwarmend. Ze hebben ons iedere keer weer enorm goed gedaan. Uw aanwezigheid vandaag, de vele, vele kaarten en de prachtige bloemstukken rondom Jacqueline onderstrepen dat nog eens. Het is geweldig. Heel, heel hartelijk dank daarvoor. Jacqueline, de regie was tot laatst toe bij jou in goede handen. Het ondeugende uit je jeugd, heb je altijd behouden. En als het zo is, dat de ogen de spiegel van de ziel zijn, geldt dat zeker voor die van jou. Jouw bijzondere mooie ogen; ze straalden tot de laatste dag. Je deed het allemaal net een slagje anders. Dat maakte je zo uniek. Jacqueline, wat heb ik een ongelofelijk respect voor je. En wat hebben we een fantastische tijd gehad samen. Ik had me geen betere vrouw kunnen wensen. Of zoals Frans Halsema het zong: ’Een wonder draag ik met me mee”. Jacqueline, Ik zeker ook van jou. Petro (uitgesproken tijdens de afscheidsdienst van Jacqueline)