Beste familie We leven mee met jullie met het verlies van je vrouw Ger, en Rosita met je mamma. Chris en ik hebben goede herinnering aan Christine vanwege het werk bij Chris op kantoor en babyoppas bij onze kinderen. We denken aan jullie en wensen jullie alle goeds toe voor de toekomst. Lieve groet, Chris en Elly van Vlodrop-Mooren. toe voor de toekomst. Lieve groet, Chris en Elly van Vlodrop-Mooren.

Christine ging elke week met mijn moeder, Corry Grefkens naar Den Bosch. Ik weet dat ze daar beiden erg naar uitkeken, het stond vast en op die dag kon er niets anders gepland worden! Rosita, mijn zus en ik liepen in onze kindertijd nogal eens in dezelfde (soort) jas of broek rond, want voor hun dochters vonden ze vaak dezelfde dingen leuk! Ik hoop maar dat ze elkaar nu, na al die jaren, daarboven weer gevonden hebben en verder kunnen gaan met koffie drinken en gezellig bijkletsen! Lieve groeten van Carmen Grefkens, ook namens Patrick, Lex en Brent

Lieve Christine , Gelukkig heb ik je eind januari nog gezien en gesproken , voordat ik naar Spanje ging . Terwijl je het zo moeilijk had , zette je nog een kopje voor ons met een heerlijk gebakje er bij. Net alsof er niets aan de hand was . Wat was je gastvrij , liefdevol zorgend en belangstellend .Ik voelde me altijd verwend door jou .Eigenlijk wilde je geen bezoek meer zonder afspraak ,maar we zaten toch met z'n drietjes aan de tafel met de 2 PC's . Een voor Ger en een voor jou . Wat heeft jouw Ger ons wegwijs gemaakt in het computergebeuren . Daar ben ik erg blij mee! En jij ook ! Er zijn vele herinneringen in al die jaren dat ik jullie ken . Het jaarlijkse formuliertje , Kerstdiners , eten bij jullie , in jullie prachtige tuin zitten praten over Mauro , Rosita , de prachtige reisverslagen van Ger ...en ga zo maar door . Als de dag van gisteren zie ik voor me hoe jij en ik , Ger uitzwaaiden toen hij vervoerd moest worden van het ene ziekenhuis naar het andere .Hij lag aan allerhande toeters en bellen en zo ging hij de ambulance in .Wat was jij toen ook lief en sterk ! Ook nu ,de laatste maanden was je lief en sterk ! Wat heb ik een respect voor je . Voor altijd blijf je in mijn herinnering . Dank je Christine en liefs van Lita .

Mijn herinnering aan Christine is de interesse die ze altijd toonde in mij en later ook in mijn kinderen. Door de wekelijkse uitstapjes met mijn moeder was ze altijd goed op de hoogte van ons wel en wee, maar toch had ze altijd 101 vragen als ik haar spontaan een keer tegenkwam. Zelf vertelde ze altijd trots over Rosita en Mauro. Wat had ze een verdriet toen mijn moeder overleed. De keren dat ik haar sprak vertelde ze me hoezeer ze haar miste. De laatste keer dat ik haar zag half december had ze net het slechte nieuw gekregen dat ze niet meer beter zou worden. Wat vond ik haar sterk toen, maar wat is het allemaal snel gegaan! Ger, Rosita, Jimmy en Mauro we wensen jullie heel veel sterkte! Groetjes, Manon Grefkens, ook namens Michel, Sjoerd, Jens en Ike.

Christine volgde vele jaren de cursus kunstgeschiedenis die ik bij 't Stuurhuis geef. Daar heb ik haar leren kennen als een zeer enthousiaste en betrokken vrouw. Gul in het geven van complimenten en helpen waar ze kon. Sterk en positief zijn ook eigenschappen die bij haar hoorden. Ik denk bijvoorbeeld aan de keren dat ze op dinsdagmiddag trouw naar de cursus kwam, terwijl ze 's ochtend nog in Tilburg was geweest voor bestraling. Juist daardom had ik het gevoel, toen ze mij afgelopen oktober belde met het slechte nieuws, dat de ziekte haar niet zomaar eronder zou krijgen. Maar helaas was het een onmogelijke strijd. Nu blijven enkel de mooie herinneringen aan haar over, en ik hoop dat die jullie troost bieden.

Jong, net getrouwd in 1973 kwamen wij naast Christine, Ger en Rosita wonen. Wij hebben Christine leren kennen als een warme en belangstellende persoonlijkheid. 8 jaar lang hebben wij een hele fijne buurvrouw gehad. Wij wensen Ger, Rosita, Jimmy en Mauro heel veel sterkte en wij geloven dat zij troost zullen vinden in de mooie herinneringen aan Christine. Ari en Joke Luijben