Beste Frank, Bernd en Coert, Jullie kennen mij niet, maar ik ga toelichten. Ben was een van de allereerste beheerders voor AZL uit Heerlen, de vertegenwoordiger van o.a. de mijnwerkers pensioenfondsen AMF en BFM. Ik bn daar per 01.02.1985 in dienst getreden als asset- en technisch manager in een. Dat ging toen zo. Nog diezelfde maand heb ik kennisgemaakt met Ben als beheerder van “ons” vastgoed in Den Bosch e.o. Dat gebeurde op kantoor (c.q. aan huis) aan de Antoon der Kinderenlaan. Aangezien er regelmatig overleg plaats diende te vinden over uiteenlopende verhuur- en onderhoudskwesties én natuurlijk de complexen bezocht moesten worden, ben heel wat keren “bij jullie thuis” geweest. Meestal stak jullie moeder even het hoofd oom de hoek om gedag te zeggen. Het allereerste complex dat Ben beheerde lag bijna om de hoek aan de Aartshertogenlaan. Ik ga jullie niet vermoeien met het noemen van alle complexen, maar ze lagen o.a. in Vught, Veghel, Schijndel, Berlicum, Rosmalen en Den Bosch zelf natuurlijk. Wat uiteraard startte als een strikt zakelijk contact, groeide langzamerhand uit tot een meer vriendschappelijke, zonder het zakelijke uit het oog te verliezen. Wat in die begintijd ook gebruikelijk was om het overleg op kantoor te onderbreken met een lunch in de binnenstad. Voor mij nieuw, maar ook wel heel leuk natuurlijk. Zelfs tijdens die lunchen werd verder gepraat over de business. Maar ook hier ging het gaandeweg af en toe over privézaken. Het hoorde er gewoon bij. Het goed managen van het belegde vastgoed, was in mijn optiek geen eenrichtingverkeer vanuit de opdrachtgever (AZL), maar door goede samenwerking behaalde je voor de beleggers , de pensioenfondsen, het beste resultaat c.q. rendement. Dat was voor Ben ook de absolute drijfveer. Ik kan mij nog goed herinneren – de datum en het jaar ben ik wijt – dat Ben 25 jaar beheerder was voor AZL. Hij is dat op eigen initiatief en in overleg met mij, komen vieren op ons kantoor in Heerlen. Hij had een ingelijste print bij van o.a. het complex aan de Aartshertogenlaan en een afschrift van de eerste beheeropdracht. Wat niet ontbrak was een enorme doos met 25 enige echte Bossche Bollen van Jan de Groot . De ingelijste print heeft overigens nog jaren bij mij thuis opgehangen. Dan komt er een tijd van veranderingen, waarin ook AZL zaken anders is gaan aanpakken. Complexen worden verkocht, het externe beheer wordt anders ingericht etc. Het aantal beheerders moest beperkt gaan worden waarbij de kleinere kantoren sneuvelden. Dit betekende helaas op enig moment dat er ook van het beheer door Ben afscheid werd genomen. Altijd vervelende boodschappen, zeker voor een bevlogen beheerder en mens zoals Ben was. Met als gevolg dat de onderlinge contacten verminderden. Ik ben nog een keer bij jullie vader en moeder thuis, inmiddels woonde ze elders, op bezoek geweest en hebben we nog eens ouderwets verhalen en gebeurtenissen van vroeger opgehaald. Het voornemen om dat nog eens te herhalen, het is er niet van gekomen. Nu met het overlijden van Ben en de ontvangen rouwkaart, komen weer tal van zaken terug op het netvlies, waarbij ik met plezier op de samenwerking met Ben terugkijk, maar bovenal met respect voor wat hij heeft bereikt. Het was natuurlijk een andere tijd, maar zakelijk en privé gingen rimpelloos samen. En fijn mens is niet meer en verdulleme, 76 jaar is veel te jong. Ik wens jullie en jullie partners en kinderen sterkte voor de komende tijd. Hartelijke groet, Jean Bijsmans P.S. ik heb één foto kunne vinden waarop wij gezamenlijk te zien zijn. Zo te zien was dat op 11.12 1999. Ter gelegenheid waarvan weet ik niet meer.

Beste Familie Ik wens jullie heel veel sterkte met jullie lieve en bijzondere vader. Ook ik zal hem enorm missen. Altijd een warm gevoel als Ben bij ons in Mazzel/Toff een hapje kwam eten. Een dierbare man is van ons heen gegaan. Veel liefs Annette